Şiir: Oyun

14 Temmuz 2008 yazar CihanCakar, Şiirlerim altında. 2 Yorum

Zihnim onun oyun yeridir,
Duygularım, düşüncelerim
oyuncakları
Oynar durmadan
dinlenmeden
sabahtan akşama
Oynar bir çocuk gibi mutlu,
bir çocuk gibi gülerek
oynar
eğlenerek
Bense,
bir oyuncak bebek gibi,
her oyuncak bebek gibi
hüzünlü
yerden yere vurulmanın hüznü
değil
bazen bir kenara atılmanın hüznü

O,
kırar döker
bazen
ee… oyun ne de olsa
onun kırdığı camların kırıkları
ruhuma batar
O ise,
bir çocuk gibi umursamaz
Ve o,
suçlu bakışlarını yere dikip de
karşımda durdu mu
Ve o gözlerime baktı mı
masumca
hemen affettirir kendini
Ve başlar
yeni bir oyuna

Zihnim oyun yeridir onun
bazen kırıp dökse de
bazen can yaksa da
mühim değil
varsın olsun
yeter ki
O, hep içimde,
hep yanımda,
zihnimde olsun.

A. Cihan Çakar
12 Temmuz 2008