<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><!-- generator="wordpress/2.3.3" -->
<rss version="0.92">
<channel>
	<title>Düşünce Kutusu</title>
	<link>http://dusuncekutusu.com</link>
	<description>Öykü,Şiir</description>
	<lastBuildDate>Sun, 24 Aug 2008 19:53:53 +0000</lastBuildDate>
	<docs>http://backend.userland.com/rss092</docs>
	<language>en</language>
	
	<item>
		<title>Şiir:Anlamalıyım</title>
		<description>Öğrenmeliyim
Daha da önemlisi
Anlamalıyım
Hayatı
Daha da önemlisi
İnsanları -insan olmayı-
Ancak o zaman huzur bulabilirim
Kış vakti deniz kenarında yürümeye benzer bir huzur
Ama daha büyüğü
Ya da gecenin üçünde dördünde
Hani tek bir ses bile yokken gecede
Ölüm sessizliğinde
Birden esen serin rüzgarı
Gözleri kapalı karşılamak gibi bir huzur
Hem de daha da güzeli
Ama yorgunum
Deli gibi hem de
Hiçbir şey yaşamadın ki ...</description>
		<link>http://dusuncekutusu.com/siirlerim/siiranlamaliyim/</link>
			</item>
	<item>
		<title>Fıkra: Sazan</title>
		<description>Nasreddin Hoca bir gün Akşehir gölüne balık tutmaya gitmiş. Balık tutmayı ilk defa gittiğinden nasıl yapılır bilmezmiş. Bakmış diğerleri oltayı denize atarlar o da oturmuş gölün başına oltasına yem takmadan atmış oltayı göle. Başlamış beklemeye. Bekle bekle balık yok. Hocayı gören diğer balıkçılardan biri anlamış ki Hoca bilmez bu işi ...</description>
		<link>http://dusuncekutusu.com/fikra/fikra-sazan/</link>
			</item>
	<item>
		<title>Şiir: Oyun</title>
		<description>Zihnim onun oyun yeridir,
Duygularım, düşüncelerim
                    oyuncakları
Oynar durmadan
          dinlenmeden
               ...</description>
		<link>http://dusuncekutusu.com/siirlerim/siir-oyun/</link>
			</item>
	<item>
		<title>Öykü: Adam ve Deniz ve&#8230; ve bir de (Bölüm 2)</title>
		<description>
-Güzel. En azından birazdan dünya daha adil bir yer olucak.
-Yanılıyorsun bence. En azından...
Bir an sustu
-En azından sen yaşamın değerini, onun hak edilmesi gereken bir şey olduğunu biliyorsun.
-Ama onu hak edemedim değil mi?
-Yaşadığının farkındasın ama.
Adam birden ve büyük bir sinir ve heyacanla:
-Saçma ben hiç yaşamadım, dedi.
Bu çıkışı kendisini bile şaşırtmıştı. Derya ...</description>
		<link>http://dusuncekutusu.com/oykulerim/oyku-adam-ve-deniz-ve-ve-bir-de-bolum-2/</link>
			</item>
	<item>
		<title>Öykü: Adam ve Deniz ve&#8230; ve bir de (Bölüm 1)</title>
		<description>“Deniz sonsuza uzanıyor gibi”.

Adam denizi ilk gördüğünde de bunu düşünmüştü. Ve şimdi bundan yıllar sonra denizi gördüğü an yine bu düşünce düştü aklına. Denizi ilk gördüğü zaman daha -kaç yaşındaydı hatırlayamıyordu- çocuktu. O gün denizle arasında bir bağ oluşmuştu adeta. Bir şekilde -nasılını onun da bilmesi imkansızdı- deniz hayatında hep ...</description>
		<link>http://dusuncekutusu.com/oykulerim/oyku-adam-ve-deniz-ve-ve-bir-de/</link>
			</item>
	<item>
		<title>Şiir: Uyanış</title>
		<description>Adam, uyusundan uyandı bir an
Bir garip göründü gözüne cihan
Anladı o, anlamsızmış bütün yaşam
Uyudu yine kendi ninnisiyle
Bu hiçliğe nasıl dayanır insan

2004
Ceyhun Çakar </description>
		<link>http://dusuncekutusu.com/siirlerim/siir-uyanis/</link>
			</item>
	<item>
		<title>Şiir : Ateştendir Sevdiğim</title>
		<description>Ateştendir sevdiğimin gözleri
İçin için yanan iki parça kor
Baktım mı sevdiğimin
Güzeller güzeli gözlerine
Canım yanar
Gözüme kor değmiş gibi

Ateştendir sevdiğimin elleri
Eli elime değdi mi
Yanarım için için
Kül olurum

Varsın olsun
Gözlerim dağlansın gözlerinle
Elin elime değsin yanayım
Yanıp da kül olayım
Savrulsun külüm rüzgarla
Bulutlara karışıp
Yağan yağmurla
Sevdiğim
Sana varayım

Varsın olsun ben yok olayım
Sevdiğimin yüzüne vuran
Yağmur damlasındaki serinlik olayım

A. Cihan ÇAKAR
3 Temmuz ...</description>
		<link>http://dusuncekutusu.com/siirlerim/siir-atestendir-sevdigim/</link>
			</item>
	<item>
		<title>Şiir: Acı</title>
		<description>Nedendir bilinmez mutsuzluğum
Neden bu acı
Nerden geldi
Ne zamandır benle
Bilmiyorum
Bu acıyla dostluğumuz ne zamana dayanır
Hatırlamıyorum
Acıyla dost olunur mu deme
Başka kimsen yoksa
Olunur
Başka kimsem yok
Uzay boşluğunun ortasında
Yalnızım
Kafamın içinde bu acıyla baş başa
Boşlukta yüzdüğümü hissederek
Boşluğu hissederek
İçimdeki
Ve çevremdeki...
Ve bu acıyı hissederek
Yaşıyorum?..

A. Cihan ÇAKAR
3 Temmuz 2008 </description>
		<link>http://dusuncekutusu.com/siirlerim/siir-aci/</link>
			</item>
	<item>
		<title>Beyazın Öyküsü (Kelime Oyunu: Renkler)</title>
		<description>Mutluydu beyaz, ayrıldığında güneşten
Ulaştı boş bir gezegene ulaştı sonunda
Ve çarptı bir su damlasına
Acılar içinde ayrıldı parçalara

Bir parçası maviydi.
Düştü denize.
Balıklar yüzsün diye

Bir parçası yeşil.
Orman oldu, yaşam verdi hayvanlara

Bir parçası sarı,
Korktu hastalıklara saklandı.

Ve kırmızı düştü insanın içine
Düşünce ve aşk olup yaktı onu.

Ceyhun Çakar </description>
		<link>http://dusuncekutusu.com/kelime-oyunu/beyazin-oykusu-kelime-oyunu-renkler/</link>
			</item>
	<item>
		<title>Öykü: Çömlek Perileri (Bölüm 2)</title>
		<description>Safiye, başını önüne eğdi. Ayten çantasından bir şişe çıkarıp Safiye’ye uzattı.

“Fare zehiri kokar; hem kanıt da bırakır. Bunu kullan.”

Ayten’in şişeyi uzattığı eli Safiye’nin omzuna değdi. Ayten birkaç dakika duraksadı. Eli istemsizce genç kadının göğsüne indi. Safiye şişeyi alıp kendini parmaklıklardan geriye attı.

Daha fazla konuşmadılar. Ayten arkasını döndü ve yürümeye başladı. ...</description>
		<link>http://dusuncekutusu.com/oykulerim/oyku-comlek-perileri-bolum-2/</link>
			</item>
</channel>
</rss>
