Rss Feed

Düşünce Kutusu

Öykü,Şiir

Arşiv 'Deneme'

Deneme: Seyahat

13 Haziran 2008 yazar CihanCakar, Deneme altında. 4 Yorum

-öykü atölyesi kelime oyunları “zor”-zor kelimesinin zihnimde canlandırdığı bir yolculuk-

Havaydım önce, dünyanın etrafında döndüm yedi tur. Bulut oldum derken , yağmur oldum. Toprağa değdim toprak oldum. Yerin yedi kat altına indim. Dinlendim biraz güçlendim. Toprağı yardım sonra kilometrelerce. Koca koca kayalar çıktı karşıma, parçaladım hepsini birer birer. Koca kaya parçalanır mı deme ben demediğim için parçalayabildim. Ve yeryüzüne vardım masmavi gökyüzünü gördüm. Rengine hayran kaldım ben de mavi oldum; nehir oldum. Derken düştük yollara. Yol uzundu, bitmez gibiydi. Bitmez diyenler oldu elbet. Ama durmadım yürüdüm. Çünkü biliyordum; yol ne kadar uzun olursa olsun her adımda bir adım daha kısadır yol. Ovalar geçti, bağlar; tarlalar geçti, köyler. Selam aldım köylülerden; su verdim karşılığında serinlesinler diye yaz sıcağında. Kimi zaman kayboldum karanlık ormanlarda ama buldum yolumu. Yüreğim bir pusulaydı yanımda. Derken sıra sıra dağlar çıktı karşıma; başı bulutlara karışan dağlar. Aşılmaz gibiydiler; aştım hepsini tek tek. Yılmadım, yorulmadım, durmadım, yürüdüm. Aştım hepsini tek tek. Aşamadıklarım çıktı; eee ne de olsa dağ bu kolay değil, geçit vermem diyip de dikildimi karşına geçilmez. Belki vazgeçtim bir an, belki dönmek düştü aklıma, bir an belki. Ama derken sen geldin aklıma, kovdun bu düşünceleri yerleştin zihnime, güç verdi bana fikrin. Ve deldim geçit vermeyen dağları Kerem misali. Ve sana geldim. Sana geldim okyanusum. Sakinim şimdi, huzurlu. Ölüm gibi bir huzur; sonsuz. Havaydım, su oldum, toprağı deldim, dağları aştım. Onca yoldan geldim.onca yoldan geldim nihayet sana karışmak için.kabul et beni, kabul et kendine. Kabul et ki karışalım birbirimize, bir olalım; hayat olalım, ölüm olalım…

A.Cihan Çakar

13 Haziran 2008

EkleBunu Sosyal Paylaşım Butonu

EkleBunu RSS Ekle Butonu